Festival liefde

Wij zijn het in Nederland eigenlijk al niet meer gewend. We geven er nog wel om, maar zijn aardig sceptisch geworden als dit onderwerp ter sprake komt.
Zullen we dit jaar geluk hebben? Kan ik de locatie van mijn verjaardag al vastleggen? Moet mijn scheermesje overuren draaien, of is mijn panty overal van de partij?
Ik heb het natuurlijk over de zon. De zon. Die grote gele vriend in de lucht. In Zuid-Europese landen kun je er vanuit gaan dat je je verjaardag als je wilt op het strand
kan vieren en met een gebruind kleurtje de winter in gaat. Hier in Nederland zit je op een verjaardag in hartje zomer met gemak aan het gebak in een wintertrui.

Maar eens … eens hebben we een jaar, of een paar fijne dagen vol warmte en daarbij meteen overal stralende gezichten op straat. Want ja, wat je niet in overvloede hebt
waardeer je alleen maar meer. Er is (bijna) niets beter dan op een festival heerlijk in het gras te liggen, omringd door vrienden en de klanken van
je favoriete muziek en de warmte te voelen van de zon. Want eerlijk gezegd, vind ik dat allemaal net iets minder leuk met een stortbui op m´n hoofd.

Als die stortregen toch komt, zoek ik de momenten op waardoor je niet meer aan de regen denkt. Door bijvoorbeeld met vrienden in je tent te blijven liggen.
Het risico lopen een goede artiest te missen, maar je zit wel droog en gezellig tegen elkaar aan in een tentje. Dat is dan weer iets wat je met een zonnetje niet doet, bedenk ik dan.
En is ook heel erg leuk. Of een schreeuw wedstrijd te houden onder de douche met een totaal onbekende. Iets wat natuurlijk ontstond omdat het water geen graden heeft
en je hierdoor bijna doodvriest, maar wat leuk wordt omdat je communiceert op een hele andere manier dan normaal. Doe je ook minder snel met een zonnetje.
En hierdoor wordt het festival bijna net zo leuk als met 20 graden of hoger.

Toch verlangt iedereen naar de zon. Want door de zon kun je lekker buiten dansen en kan je lichaam wat meer ventileren.  En is het je wel eens opgevallen dat iedereen dan naar boven kijkt?
Vaak ook met glimlach. En de handjes omhoog.  Dit gebeurt ook wel eens in de regen hoor, de regendans, maar dat houden de mensen toch iets minder lang vol.
Het is meer een protest naar de weergoden. Zo van, kijk, wij dansen ook met jullie pis op ons hoofd. Maar uiteindelijk winnen de weergoden en vertrekt de menigte naar de grote tent.

Het heeft ook iets magisch. Een veld vol met mensen die dansen op alles wat de artiest voor hen klaarmaakt. Want vind je de muziek iets minder, je gaat vanzelf mee in de golf van lichamen die van links
naar rechts gaan. En ben je blij omdat je iets deelt. Is die artiest wel heel vermakelijk dan is het geluk op geluk, want dan geniet je precies op dezelfde manier met honderden mensen om je heen. En daar
worden mensen gelukkig van, want mensen zijn kuddedieren en die willen bij elkaar zijn. Met elkaar  genieten en zijn. Dat doen kuddedieren nou eenmaal.
Hamsters niet, bijvoorbeeld, dat zijn ook geen kuddedieren. Die zie je dus ook niet naar een festival gaan. Die kruipen het liefst in hun holletje, alleen.
Of er moet iets bevrucht worden, dan zoeken ze elkaar op.

En daarom, gaan mensen naar festivals, want alleen dansen dat kan je ook op je kamer. Doe waar festivals voor gemaakt zijn en wat groot begonnen is met Woodstock.

Dans, pak handen vast, geniet. Spread the love. Met een zonnetje, als het kan.

Felicia.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s