Pieken zonder kerstboom

 

Ik kan zo lachen om mij. Echt. Mij is soms nog leuker dan een avondje uit of het kijken naar je oma die luidkeels begint te zingen nadat ze een advocaatje soldaat heeft gemaakt.

Waarom? Omdat ik zo voorspelbaar ben. Lachen met tranen, want iedere keer gebeurt het weer.

Aan het begin van een nieuwe periode, school, het nieuwe jaar, na mijn ongesteldheid, het maakt niet uit, dan heb ik een nieuwe planning nodig. Het is alsof mijn coordinatievermogen aan het eind van zo’n periode steeds meer is weggevaagd en ik uiteindelijk niet eens meer weet wat ik voor planning had, dus is het nodig om een nieuwe te maken. En dan begint bij mij het piekmoment.

Mijn piekmomenten zijn ontzettend leuk. Het bestaat voornamelijk uit heeeeeeeel veel schrijven. In mijn agenda. Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en ook het weekend. Alles komt vol te staan. Met activiteiten. Lekker pieken, noem ik dat.

Dat pieken is de eerste week nog leuk, omdat het dan alleen nog maar op papier staat. De tweede week gaat ook nog wel en soms pak ik de derde week ook nog eens mee.
Ik loop dan wel op m’n tenen. Ik ren overal heen, correctie, mijn lijf rent overal heen en ergens daar achteraan komt ook nog eens mijn hoofd. Eindigend op de deurmat van mijn thuisfront.

Ik word gevonden. Mijn armen sla ik op mijn moeder heen, wanneer ik op haar schoot kruip. Met diepe wallen die gemaakt lijken door een grimeur, vertel ik haar over mijn week.
Dat is het moment waarop de bekende woorden komen. ‘Maak je het niet te druk voor jezelf’? Ik voel verzet, discussiedrang, het woordje ‘nee’ ligt al op mijn lippen. Toch zeg ik het niet.

Want die woorden. Uit die mond. Die trekken mij weer even terug.
Gezegd door iemand anders zou ik ze meteen weerleggen. In mijn opinie ben ik een planner pur sang. Maar mama…. Mama is magisch. En weet het toch altijd even wat beter. En met mijn knietjes omhoog wil ik ook niet tegenstribbelen. Niets zit fijner en voor even heb ik ook niets anders nodig dan de warme melk en het beschuitje met kaas voor het slapen gaan.

De piekmomenten nemen we samen onder handen en daarna worden er keuzes gemaakt. Met een aantal lege plekken in mijn agenda stap ik de volgende dag de trein in naar huis.
En dan begint het weer. Een nieuwe periode. Het begint weer te borrelen. Opeens zie ik overal kansen en beschikbare tijd.

Voor ik weet zijn de lege plekken in mijn agenda weer opgevuld, want kansen moet je grijpen en grijpen is hard werken.
Ik stap de trein uit, pak mijn fiets en leg eenmaal thuis mijn jas op het bekende plekje.

Vol energie bel ik op. Dat ik thuis ben.

Tot over twee weken mama…

2 thoughts on “Pieken zonder kerstboom

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s