Wachten op rood

 

Rood staat je vast heel goed. De kleur van liefde en warmte.
Een kleur die de leegte vult met passie en liefde die me overvalt als een zwarte panter. Ik wacht op de ogen die zullen opdoemen in het duister, klaar om aan te vallen. Ik speel dan wel het lammetje.

Zwak en traag. Kom maar bij me. Laat mijn stem niet weer in het duister zwerven, maar vang de trilling van het geluid en laat het eens doorklinken. In jou, misschien wel.
Antwoorden hoeft niet. Maar overvallen wel. Ondertussen koop ik rode vazen waar ik rode rozen in zet. Wachtend tot de rozen het water hebben opgezogen en de knop zich opent.

Als ik een bolletje ijs koop, kan ik het niet laten om aan je te denken. Ijs. En jij. Niet om het een of het ander, maar ik vind het de perfecte combinatie.
Twee perfecte smaken die ik op mijn tong wil voelen. Smeltend. Ik meng het tot ik er misselijk van word. Misselijkheid die alleen weg gaat als jij komt om over mijn buik te wrijven. Een buik, ja. Maar geen zorgen, het klinkt alleen groot. Ik heb maar een kleine beschermingslaag er omheen. Ik praat gewoon niet graag in verkleinwoorden.

Mijn nieuwsgierigheid gaat uit naar jou. En mijn lichaam is verre van ongenaakbaar. Je kunt me altijd vinden. De komende tien jaar zal ik niet verhuizen, dat beloof ik.
Ik bedoel, ik heb niets om voor te blijven, maar ook geen reden om weg te gaan. Het is fijn hier hoor. Je zou eens moeten komen, vrijblijvend.

Maar dat wist je al he. Dat je welkom bent.

One thought on “Wachten op rood

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s