Tegen de mainstream in

loesjeHet was allemaal zo simpel. De codes stonden vast. Tassen hingen om één schouder of in ieder geval laag tot op de kont.
Artiesten werden leuk gevonden, totdat iemand besloot dat deze minder leuk was en je mening begon zich aan te passen.
Er werd gesproken over vakanties waar je echt heen zou moeten gaan en opeens voelde je de innerlijke drang naar dat éne cocktailhuisje, op die éne bestemming waar iedereen het over heeft. Maar niet alleen in de jongerenwereld was ‘volgen’ hip. Nee dit verschijnsel trad ook op onder de ‘mensen die te oud zijn om jongeren genoemd te worden’. Tijdens een auto kopen werd er niet alleen gekeken naar wat zij mooi vonden of wat een praktisch dingetje moest zijn. Als je nou die éne auto kocht die zo veelgeliefd is, dan kon je in ieder geval mee praten over de luxe ervan. Modebladen (tot vandaag de dag nog toe) schreven voor welke kleur er hip werd en daar hield je rekening mee bij het kopen van een nieuwe zomerjas. Tot op een zekere dag. Ik zou niet eens weten wanneer dit precies tot stand kwam, maar een verandering heeft het zeker meegebracht.

Er kwam individualiteit. Opeens. Opeens was het cool om juist anders te zijn dan anderen. Je eigen karakter naar voren te laten komen. Te dragen wat jij echt leuk vond. En als dit juist uit de toon viel bij wat de mainstream droeg, kreeg je nog bonuspunten ook! Natuurlijk waren en zijn er altijd mensen die er dan iets op te zeggen hebben. Dat het zo anders is als normaal. Maar het woordje normaal heeft anno 2013 een hele andere betekenis dan zo’n 10 jaar geleden. Normaal is niet meer het veilige normale, wat toch wel geaccepteerd wordt. Nee, normaal is te gewoon. Te simpel. Als je normaal bent, weet je dan wel echt wie je zelf bent? Ik vind het leuk. Experimenteren wat je wilt en het mag allemaal onder het kopje ‘dit past bij mijn persoonlijkheid’ vallen. Als jij er een zelfverzekerd gezicht bij draagt, dan mag het. Past het. Dan is het misschien nog wel raar voor mensen die het in eerste instantie nooit zouden dragen, maar om jouw lijf is het geaccepteerd.

Goed. Zo simpel is individualiteit nu ook weer niet. Zo heb je het kopje ‘simpel’ wat ook onder authenticiteit kan vallen. Maar dan moet je er wel duidelijk voor gekozen hebben en je kleding en attitude zo dragen dat het een duidelijk keuze van ‘simpel’ is. En het is ook duidelijk dat het type ‘experimenterende hipster’ meer geaccepteerd wordt dan andere experimentele vormen. Op de een of andere manier is daar meer tijd voor nodig om het helemaal te accepteren. Als we de verschuiving van het ‘normaal’  naar ‘ authentiek’ moeten volgen, dan zijn we dus ongeveer over 10 jaar tegen alle vormen van authenticiteit bestemd. Dat wordt een vrolijke boel denk ik op straat. Met veel kleuren enzo. Alles mag immers. En dat voeren we zo ver door dat iedereen helemaal vergeten is wat het ‘normaal’ van vroeger was. Zo erg, dat iemand in de kleren van een ‘normale outfit van nu’ gezien wordt als iets baanbrekends, waar we dan met z’n allen weer naar gaan verlangen. Dat wordt dan weer langzaamaan doorgedreven in de maatschappij en alle gekke vormen, outfits en gedrag wordt aangepast aan het ‘normale’.

En zo willen we altijd maar tegen de stroom in. En dat zal doorgaan. Net zoals de klok altijd maar verder tikt. Maar wij mensen hebben dan weer geen batterijen die ons kunnen doen stoppen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s