Het grote trucjesboek

handleidingsboek

 

Het moment van beginnen is altijd het moeilijkst. Hoe moet ik iets aanpakken? Waar moet ik beginnen? Ga ik ondersteboven of gewoon recht door zee? Handleidingen zijn er genoeg. Camera´s staan binnen no time afgesteld te schieten en tuinhuisjes lijken uit de grond te poppen. Maar aangezien iedereen een ander persoon is, is er geen handleiding gemaakt hoe je begint met het aanpakken van de mens. Uit de wetenschap dat niemand mij ooit zo goed zal gaan kennen als ikzelf, tenzij ik Alzheimer krijg, ben ik er maar een gaan maken voor mij. Wanneer de reële ik en de ontwijkende ik het niet met elkaar kunnen vinden en de reële ik het dreigt te gaan verliezen, zet ik met een laatste beetje wil de stap naar de handleiding voor het aanpakken van mij. Uiteraard iets wat op brakke dagen niet voorkomt, dan zit de reële ik ver verstopt onder een laag van ‘vandaag is het frietdag en ik denk er niet over om zuinig te doen met mayo’. Dan mag dat ook gewoon vind ik. Het grote trucjesboek heet het. Bladzijden vol met kleine maniertjes om mezelf om de tuin te leiden.

Wanneer ik wil letten op mijn eetgedrag heb ik in de avonden een enorme vreetkick. Meer dan normaal, alsof het lot me expres zit te pesten. Mijn lichaam loopt naar de snoepkast, ondanks de stem in mij die
zegt ´doe het niet!´Maar wanneer ik mezelf beloof om in de ochtend alles te mogen eten waar ik maar trek in heb, inclusief die grote zak chips en een halve taart, dan luister ik ineens! Ook al weet ik dat ik ’s ochtends echt geen zin heb in een zak chips. Nog een in die categorie is als ik geen zin heb om te gaan sporten. Een betere conditie krijgen maakt me dan ineens niet meer uit. Maar als ik zeg dat ik na dat sportuurtje HET lichaam heb wat ik altijd al heb willen hebben, precies met de juiste maten en vorm, dan zit ik voor ik het weet op de fiets naar de sportschool. Wanneer ik tegen een ontzettend hoge berg opkijk als ik niet weet wat ik moet schrijven, begin ik gewoon een ´Hans en Grietje´ verhaal te schrijven. Niets moeilijks, gewoon makkelijke woorden. Uiteindelijk verdraai ik alles een beetje en krijg ik weer inspiratie voor nieuwe onderwerpen. Ik heb zelfs schoenen kunnen laten staan door met het trucjesboek te werken. Wanneer het geweldige paar schoenen te duur is, beloof ik mezelf dat als ik dit paar laat staan ik de volgende keer twee paar schoenen mag kopen. En rustig verlaat ik de winkel zonder tasje. Nu is het wel eens gebeurd dat wanneer ik wel genoeg geld had ik terug ging naar die bewuste winkel en dat de schoenen die ik toen zag er niet meer waren. Dus ik ben nog in overweging om dit trucje gewoon weg te laten. Lang leven de ‘ik heb mijn handleiding helemaal zelf in de hand’. Als ik s’nachts mijn favoriete serie zit te kijken wil ik nog wel eens niet kunnen stoppen met kijken, terwijl ik weet dat ik chagrijnig word als om 7 uur de wekker gaat. Ik ga dan eerst even tanden poetsen voordat ik de nieuwe aflevering aanzet. Want ik weet dondersgoed dat wanneer ik uit bed stap ik nog eens merk hoe moe ik ben en daarna meteen wil slapen. En voila, mijn doel is bereikt.

Dit doe ik dus heel vaak, mezelf om de tuin leiden. Of aanpakken. Voortbewegen. Hoe je het ook wil noemen. Voor mensen die ook mijn handleiding willen gebruiken is de enige voorwaarde dat je goedgelovig moet zijn. Dus als je met Candy Crush na ieder potje dat je niet haalt denkt, de volgende keer lukt het zéker weten, is dit misschien ook wel iets voor jou.

2 thoughts on “Het grote trucjesboek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s