Een jaar vol dingen

taart

 

Ik werd vandaag gefeliciteerd. Terwijl het niet eens mijn verjaardag is, er geen slingers in mijn kamer hangen en er ook geen verjaardagsrimpel is die zich cadeau geeft, werd ik gefeliciteerd.

Met mijn eenjarig bestaan als blogger welteverstaan. Een jaar geleden heb ik ergens in een cafeetje in Portugal deze blog aangemaakt en ben ik maar gaan typen. In het wildeweg. Dat heb ik dus blijkbaar al een jaar volgehouden. Niet trouw iedere week, er schoot zo wel eens een tijdje voorbij. Andere keren kon ik maar blijven typen. Het is wat het inspiratiemannetje wil. Maar door dat kleine zinnetje stopte ik ineens met de drukte van de dag en begon ik heel erg doordacht en serieus naar mijn beeldscherm te staren. Ik was aan het denken. Denken over het afgelopen jaar. Hoe snel dat voorbij is gegaan en wat ik allemaal heb gedaan. Ik kan je vertellen wat ik heb gedaan. Dingen.

Ik heb een jaar lang alleen maar dingen gedaan. Hoe vaak is het zinnetje niet uit mijn mond geglipt ‘ik moet nog even een dingetje doen’. Vroeger opgestaan, ‘want dan kan ik nog even wat dingetjes doen’. De film moest  vijf minuten op pauze, ‘dan kan ik nog  snel even dat dingetje doen’. Dat dingetje heeft blijkbaar een hele grote betekenis in mijn leven, aangezien het mij al een jaar lang bezighoud. Dat dingetje was op het moment dat het mij bezighield van onschatbare waarde, soms was het zelfs een zaak van leven en dood. Maar precies uitleggen wat dat dingetje is, dat is nog eens wat. Het bestaat voornamelijk uit veel bezigheden op allerlei verschillende gebieden, die mij samen voldaan doen laten voelen. En op goede dagen ook wel eens trots. Maar met een functieomschrijving alleen kom je er niet. Het gaat er tenslotte om wat ik allemaal heb gedaan.

Ik zeg vaak ´dingen´om een ontzettende waslijst te voorkomen van miljoenen kleine activiteiten, die los van elkaar misschien wel onnozel of onbelangrijk kunnen lijken. En het is verslavend. Als ik niet uitkijk ga ik volgend jaar gewoon weer lekker door met dingen doen. Op het eerstvolgende sollicitatiegesprek zal ik antwoorden met ´ik heb veel dingen gedaan´. En als er iemand onwel wordt, dan kan ik wel helpen door een dingetje te doen. Ik kan één ding doen, maar ik kan er ook twee tegelijk doen. En als ik één dingetje doe, dan heeft dat effect op het andere ding. Ik droom ook van dingen, zoveel dingen. Mooie dingen, spannende dingen. Dingen die ik heel erg graag doe en dingen die ik liever uitstel. En dan heb je nog de dingen die je soms doet. Voor je plezier, of gewoon om een dingetje af te strepen op je -dingen-om-te-doen-lijst. Dingen doen hoort er gewoon bij. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Maar dingen doen, is vrijwel niets. Het is onbelangrijk. Zoals de was doen, uit je neus eten en het raam open zetten. Ze zijn er om te vergeten. Dus om mijn aankomende werkgever niet te laten denken dat ik alleen goed ben in de was doen, ga ik ‘benoemen’. Gewoon omdat ik toch wel iets meer doe dan spelen met bont en wit. Zo. Het hoge woord is eruit. En het klinkt ook nog eens interessanter dan ‘dingen doen’. Dus die serieuze blik kan rechtgetrokken worden, het denken is weer voorbij. Ik ga me maar eens bezighouden. Met benoemen dus. Veel te benoemen vandaag. En morgen. Wat een activiteit zeg. Dit wordt echt een topjaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s