Nooit zo’n meisje…

chocoladepepernotenEr zijn meisjes die ik bewonder. Van die meisjes die een hele dag lang met een grote tas rondlopen, met daarin een lekkere zak chocoladepepernoten of een frisse smoothie ofzo. Na een lang gesprek pakken ze deze rustig uit de tas en zeggen ze terloops in het gesprek ‘oh ja, dit had ik ook nog in mijn tas’. Ik verbaas me dan echt enorm! Het eerst wat ik namelijk doe als ik iets lekkers heb gekocht, is de zak openritsen en het met volle handen in mijn mond proppen. Of een smoothie gaat er gewoon in een keer in. Er bestaat gewoon geen kans dat ik de hele dag iets lekkers meezeul waar ik mijn tanden in wil zetten, en dat mijn beheersing het wint van mijn vermogen om alles in 1 minuut te verslinden wat zoetig is of gewoon lekker smaakt.

Die meisjes die ik bewonder, hebben vaak zelf niet door waarom ik ze bewonder. Natuurlijk zeg ik ook niet dat ik ze bewonder, dit komt hoe dan ook in een verkeerde context over. Maar als ik ze vraag waarom ze nog niet die zak pepernoten open hebben gemaakt, komt er een heel schampere ‘oh, ja daar had ik eerder nog geen trek in’. Hoezo geen trek in? Hoe kan je geen trek hebben in suiker, zoetige drankjes, lekkere dingen die je gelukkig maken, als je sowieso al van plan was om het te gaan eten. Of een nog ergere ‘ik was even vergeten dat ik het bij me had’. Hoe kan je uberhaupt vergeten dat je iets in je tas hebt gedaan wat je als verwennerij hebt gekocht? Dit hoort de hele dag in je hoofd rond te spoken en de belichaming te worden van het stemmetje in je hoofd dat schreeuwt ‘er zit iets lekkers in je tas, haal het eruiiiiit’. Of misschien hoort dit bij een van mijn dingen die ik niet kan laten. Net zoals ik even in de boeken moet snuffelen die op de etalagetafel liggen in een winkel. Het is een klein genot wat ik gewoon simpelweg niet laten kan.

Maar stiekem zou ik zo’n meisje soms wel eens willen zijn. Compleet met de bloemetjesrok die ze aan hebben. Al zou ik die echt alleen aan doen op een warme zomerdag, en dan in jurkvorm. Dat ik dan heel netjes wacht op het geschikte moment om op keurige wijze de lekkernij te eten, die ik bewaard had voor een speciaal moment. Nee. Bij mij is het zitten, openritsen, hap, slik, weg. De keerzijde is wel dat ik geen opgekropte frustraties heb van het te lang ophouden. Geen uitstelgedrag, geen woede, geen staren om mijn gedachten af te leiden. Ik geef toe aan mijn drang en stop impulsief die muffin in mijn mond als ik daar behoefte aan heb. En daardoor ben ik best wel gelukkig.

 

 

20 thoughts on “Nooit zo’n meisje…

  1. Mooi stukje!

    Ik ben blij dat ik tegenwoordig durf te snaaien, de verleiding niet kan weerstaan als ik weet dat er bijv. chocola in huis ligt! Na mijn eetstoornis is dat een hele overwinning. Nu is het een sport om me niet rot te voelen daarna maar te genieten ervan. Want je mag je best eens laten gaan!!!😉

    Liefs Janie

    • Klopt helemaal! Je hoeft je zeker niet altijd netjes in te houden. En als het niet iedere dag is, geeft het je ook nog eens een heerlijk gevoel🙂

  2. ik snap je volkomen bij mij is een zakchips dezelfde dag nog op.. en daar baal ik van ik wil zo graag afvallen maar het lukt mij gewoon echt niet.. ik heb geen zin in sporten en na een week of twee niet snoepen ben ik aan gekomen? dus ik hou het gewoon niet vol.. ik wil het maar het lukt niet.

  3. Als ik weet dat ik lekkere dingen mee heb, naar bijvoorbeeld school of stage, dan zit dat de hele dag in mijn hoofd, en kijk ik echt uit naar het moment dat ik het mag eten. Meestal kan ik me ook niet beheersen en eet ik de dingen eerder op dan ik wou. En dan heb ik aan het einde van de dag bijna geen eten meer, dus enorme trek haha.

  4. Haha ik ben volgens mij wel zo’n meisje die een hele dag met wat lekkers in haar tas rond kan lopen. Ik denk er dan alleen wel de hele dag aan, maar omdat ik het dan zo lekker vind wil ik echt flinke trek hebben voor ik het opeet😛 Anders geniet ik er voor mijn gevoel helemaal niet van😉 Als ik dan eenmaal honger heb krijg ik alles dan wel weer heel snel op haha.

  5. Heel leuk geschreven en ik ben het helemaal met je eens! Ik begrijp er niks van hoe ze dat kunnen vergeten! Bij mij is het nadat ik afgerekend heb al direct in mijn mond and I love it! With love ♥ S.

  6. Ik gooi vaak zoveel voedsel in mijn tas dat ik inderdaad weleens dat ene cakeje vergeet. Maar dan heb ik er gedurende de dag dus al 5 naar binnen gestouwd, dus niks om trots op te zijn hahaha😦

  7. Hahaha wat heerlijk geschreven. Ik heb meestal wel iets in mn tas zitten wat ik ‘vergeet’ en dan later ineens denk heee ik heb dat nog in mn tas, laat is dat even weg schranzen ;,)
    Echt beheerst ga ik niet met voedsel om want als ik iets in mn hoofd heb wil ik het ook nu en eet ik ook alles op. Ik kijk tegenwoordig wel naar wat ik naar binnen eet..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s