Skavsta en ander reisgebeuren

flirten
Om te beginnen verliep alles al zeer stroef en ongemakkelijk. Met een bezweet gezicht stond ik in de rij te staren naar twee ogen die de mijne nog niet hadden gevonden. Wat moest ik zo gaan zeggen? Nee, ik wist wel wat ik wilde zeggen, maar hoe ging ik het precies brengen? De rij werd steeds korter en na een opbeurend telefoontje van mijn moeder kreeg ik wat meer kracht om de dialoog straks aan te gaan. Het blauwe pakje kwam op mij af en vroeg naar mijn ticket. De woorden kwamen als vanzelf uit mijn mond, maar net een tikkeltje feller dan ik gepland had. ‘Hoe in hemelsnaam kan het dat er een vlucht naar Skavsta omgeroepen wordt, terwijl ik toch zeker weten een vlucht naar Arlanda heb geboekt?’ Ja hoor, daar gebeurde het. Alle hoofden in de rij keken om, op zoek naar wat schaamteloos vermaak vlak voordat hun vlucht vertrok. ‘Mevrouw, ik begrijp niet wat u bedoelt. Dit is gewoon de vlucht naar Skavsta. Mag ik uw ticket zien? Ja, hier staat het. Van Eindhoven naar Skavsta’. Het zweet brak me uit, wetende dat het echt alleen maar mijn schuld kon zijn dat ik met een totaal andere vlucht dan verwacht naar Zweden zou vertrekken en de weg naar bestemming vanaf daar moest uitzoeken in het pikkedonker. Ik voelde de pijn van de 40 euro die ik voor een retour busticket vanaf Arlanda had betaald. Slik, heen en weer gewiebel. ‘Oh, ik zie het. Ja, uh, weet u dan misschien of er nog bussen rijden naar Stockholm vanaf Skavsta?’ Een man in de rij draait zich om. ‘Ja, die rijden wel, maar tot 20:30 uur ’s avonds.’ Ik kijk op mijn ticket die ik nadat ik hem twee maanden van te voren had uitgeprint niet meer bekeken had. Slik. Aankomst: 20:20 uur. Dit ga ik toch nooit redden. Toch?

Ik vermande me en deed net alsof hetgeen de man net zei me opluchtte. Waarschijnlijk zodat alle blikken die een vorm van angst wilden vangen zouden omdraaien en doorgingen met hun leven. En dat deden ze, vermoedend dat het meisje dat alleen reisde in de rij het wel weer op orde had. Dat had ik dus niet, maar ik besloot met een lach door de check-in te lopen en ik de 100 km afstand van Skavsta naar Stockholm hoe dan ook zou halen. Ik wist alleen m’n god niet hoe.

Eenmaal in de lucht werd ik wat kalmer. Eigenlijk wel spannend om ergens naartoe te gaan en te weten dat ik straks al mijn spaargeld aan een taxi kwijt was of dat er iets gebeurde waar ik sowieso wel een leuke blog over kon schrijven. De bemanning was bijna helemaal Portugees en bij het zien van mijn naam werd ik verder in het Portugees aangesproken. Gebrekkig zei ik wat zinnen terug en kon ik nog net vertellen dat mijn vader uit Portimao kwam en ik na een paar maanden bij mijn neef te hebben gewoond wel wat basis kon spreken. De man was lelijk. En vriendelijk, want hij bleef met zijn eten-en-drink karretje bij mijn stoel hangen. Letterlijk hangen. En toen werd hij vervelend. Zijn lijf hing tegen de zijkant van de passagier voor me en zijn schouder verdween bijna in het haar van de onschuldige man. Het eten-en-drink karretje werd soepel naar voren en achter geschoven, ondertussen vertelde hij wat over Portimao en zijn studententijd in Lissabon. Waar ging ik heen? Wat ging ik doen? Reisde ik helemaal alleen? Ben ik student? Wat studeer ik? Hey, je hebt bruin – groene ogen? Waarom ben ik niet tweetalig opgevoed? Ik voelde me steeds meer opgelaten, wetende dat er veel dorstige mensen achter mij dit gesprek aan moesten horen. Ik begon opzettelijk heel moe te kijken en wat gaapjes te laten vallen. ‘Desculpe, so um pogue cansada senhor’. Sorry, ik ben een beetje moe meneer. Hij begreep de hint en liet me slapen. Dit was nu al uitgeroepen tot de raarste reis ooit. En ik viel in slaap.

‘Felicia. Felicia. Senhora. Queres beber? Wil je wat drinken?‘ Dit meen je niet! De bruut! Ik lig te slapen, ze maken mensen hiervoor toch nooit wakker in het vliegtuig? Kon ik mijn ogen dichthouden? Nee dan zou hij sowieso blijven staan. Ik opende mijn ogen, bedankte hem vriendelijk en sloot mijn ogen weer. Maar wacht! Ik was vergeten een probleem te hebben. Hij stelde me gerust door te vertellen dat er de hele avond nog bussen reden naar Stockholm. De meneer die me in de rij iets anders vertelde zat rechts voor me en keek om. ‘Oh, dan is dat dus veranderd.’ De lul. En ik viel weer in slaap.

Bij het uitstappen wilde ik een ongemakkelijk afscheid ontwijken. Ik zag hem bij de kop van het vliegtuig mensen begroeten, waar ik dus sowieso geen een van werd. Ik pakte mijn koffertje en besloot tegen de stroom in naar de achterkant van het vliegtuig te lopen. Halverwege het vliegtuig, na de zoveelste boze blik van een voorbijganger, besloot ik dat dit het stomste idee ooit was. In een claustrofobische gemoedstoestand en bezweet kwam ik aan bij de staart van het vliegtuig waar een lieve vrouw me uitzwaaide. Eenmaal beneden kreeg ik nog een ‘Adeus Felicia’ naar me toegeschreeuwd en ongemakkelijk keek ik om en zwaaide ik wat.

Met de gedachte dat ik al genoeg betaald had voor de bus liep ik naar de man die koffers stond in te laden. ‘Sir, I have a problem. I thought I was going to Arlanda but now I’m in Skavsta. Could I maybe, please, go on the bus with this ticket?’ Zonder ook maar te kijken naar mijn ticket begon hij te lachen. ‘Were you drunk when you bought it? Get in the bus girl, no worries.’ Lachend liep hij weg. Man, al die stress om niets. Ik sloot achter aan in de rij en werd busmaatjes met een roodharige jongen uit Zwolle of Nijmegen ofzo, ik weet het niet meer. We hadden het over zijn ex-vriendin dat topmodel was, hoe hij haar niet miste en nog wat dingen. Ik kwam hem weer tegen op de terugreis toen mijn net gekochte scrub werd ingenomen omdat hij teveel inhoud had. Geduldig hielp hij mee mijn koffer herindelen.

We hadden terug een andere bemanning. Stiekem moest ik wel aan de versierder denken, hij had wel ballen. Was het een knappe man geweest dan zou ik het uitschrijven voor een film en er zelf in spelen. Nu houd ik het bij een blog van een reis die ik niet snel meer zal vergeten.

 

2 thoughts on “Skavsta en ander reisgebeuren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s